سلام دوستای عزیزم

امروز اومدم تا یکی از شعراییه که خیلی از شنیدنش لذت می برم رو بذارم تو وبلاگ که شما هم بخونید!

اسم خواننده اش احمد کاردان پور هستش !

سبک و سیاق خوندن این خواننده دقیقا مثل آقا رضا صادقی(سلطان مشکی)هست و خیلی منو یاد ترانه های زیبای و بی نظیر و بی نقص ایشون می اندازه !

اگه شد آهنگ زیباش رو توی وبلاگم می ذارم تا شما هم گوش کنید و لذت ببرید!

منو تنها نذارید !

مث آیینه شکستم تو ندیدی

صدای شکستنم رو نشنیدی

یادته بهت می گفتم نمی مونی

دیدی آخرش به حرف من رسیدی

پیچکای باغچمون خشک شد و پژمرد

خاطرات ما رو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

دیدی آخرش چه جور تو دست تو مرد

منو دادی به بهانه

به یه حرف عاشقانه

چه فروختی منو آسون

زیر قیمت هیچ و ارزون

آروم آروم بازی بازی

زندگیم دادی به بازی

ما که باختیم و تموم شد

الهی خودت نبازی

تو نبودی تو ندیدی

بغض و هق هق نشنیدی

واسه بودن تو موندم

تو چه بی خیال پریدی

رفتی و زدی شکستی

گلدون اقاقیا رو

چه کنم با باغ بی گل

باغ سرد بی بهارو

تولدت مبارک

عزیز مهربونم

تا به ابد عزیزم

کنار تو می مونم

خدا چه مهربون بود

که عشقمو آفرید

تا آسمون تو رو دید

رنگ سیاهش پرید

تو مهربون و پاکی

اندازه ی یه دریا

دوست دارم عشق من

اندازه ی یه دنیــا

قلب و دل و جونمه

عشق مقدس تو

انگاری تو خونمه!!!

.

تولدت مبارک  عزیزم!!!!!

۱۰۰۰۰ سال زنده باشی!!!!