هميشه احساس مي كردم يه روزي زود يا دير مي رم و در يكي از كنسرت هاي بزرگش شركت مي كنم . هم صداش و هم شعراش رو دوس داشتم و باهاشون ارتباط خوبي برقرار مي كردم .

ديشب كه طبق معمول داشتم BBC World رو پي ديدن خبري از ايران نگاه مي كردم ، ديدم كه داره مي نويسه كه مايكل جكسون سكته ی قلبی كرده و در حدود ۲ ساعته که در بيمارستاني در لس آنجلس به سر مي بره . مي گفتن كه دكترا قطع اميد كردن و مي گن كه احتمال زنده موندنش كمه و با دستگاه نفس مي كشه . خيلي دلم گرفت . به جيگووري گفتم كه خيلي ناراحتم براش . گفت عزيزم تو دلت پاكه دعا كن كه خوب بشه . دعا كردم اما بعد از چند دقيقه روي صفحه ي تلويزيون نوشت : مايكل جكسون ، ستاره ی پاپ جهان در سن 50 سالگي درگذشت ! تلويزيون داشت زنده بيمارستان رو از بالا نشون مي داد . من جزء اولين كسانی بودم که در دم از مرگش با خبر شدم .

خيلي ناراحت شدم . نمي خواستم حال هواي خوب خودم و جيگووري رو خراب كنم . جلوي اشكامو گرفتم ...

صبح كه بيدار شدم ديدم سر خط خبرها مرگ مايكل بود و هنوز هم هست . مردي كه دوستاش توي مصاحبه ها مي گفتن این سال های آخر خيلي تنها بود . مردي كه اسطوره ي موزيك پاپ جهان بود و خواهد موند . مايكل جکسون بي شك پر نورترین ستاره ي موسيقيست و هميشه در ياد همه مي مونه . خيلي برای از دست دادنش گريه كردم . الان هم اشك توي چشمام حلقه زده و آهنگاش رو که گوش می کنم اشکام ناخودآگاه می ریزه رو گونه هام . خورشید زندگی سلطان موسیقی جهان هم غروب کرد . روحش شاد ...